Wyróżnienia warsztatowe w Klubie Poetów Niepokornych

Od jakiegoś czasu biorę czynny udział w warsztatach na FB w Klubie Poetów Niepokornych. Warsztaty pomagają mi w rozwijaniu pasji i szlifowaniu kunsztu poetyckiego. Poznając różne formy i gatunki wierszy poszerzam wiedzę, a przy tym dobrze się bawię.

Zostawiam kilka wierszy godnych zapamiętania

prawda szczypie w oczy /wolny/

jej mroźny oddech rozproszył kolory

bielą ziemię przykryła

uczy pokory i wzbudza respekt

świat się zatrzymał

cisza skrzypi

tylko wiatr hula w oddali

nagania sny w blasku gwiezdnego pyłu

skulone myśli w pieleszach

grzeją się w przeszłości minionego lata

a zima tańczy na całego

spektakularnie

z przytupem

przypomina niedowiarkom że jest prawdziwa

Autorka: Urszula Błażowska /JoViSkA/

6.01.2026 Warsztaty KPN - zimowa impresja

słowo /wolny/

lekarstwo i trucizna w jednym

niewyobrażalna moc

nieustannie uwalniana pod wpływem

emocji i intencji

uzdrawia lub niszczy

zachwyca bądź przeraża

dodaje otuchy albo podcina skrzydła

tylko człowiek

boskie stworzenie

posiada zdolność używania i dawkowania

wedle własnej woli

by przetrwać wśród sobie podobnych istot

w świecie w którym

zamknięto usta miłości do bliźniego

nieustannie płynie

zabójczy i bezkarny słowotok

zbiera krwawe żniwo

ciętego jak brzytwa

ludzkiego języka

Urszula Błażowska /JoViSkA/

12.01.2026 Warsztaty KPN -Zniszczyć drugiego człowieka, jest zaskakująco łatwo.

Wystarczy odpowiedni dobór słów. Naprawić go, jest sto razy trudniej.

siła bliskości /wolny/

niewidzialna nić

łączy różne światy

zaginając czasoprzestrzeń

w której granice i odległość

nie istnieją

w horyzoncie zdarzeń

czas wstrzymuje oddech

w objęciach magicznych uniesień

wyzwala iskry tworząc aurę ciepła

daje ukojenie

poczucie spełnienia

i kosmicznej równowagi

w świetle uwolnionej energii

poszerza wszechświat

Urszula Błażowska /JoViSkA/

14.01.2026 Warsztaty KPN - bliskość

Odwieczne rozterki /strofa saficka mniejsza/

Kosmate myśli z pragnieniem bliskości,

motyle w brzuchu, oddech przyspieszony,

wyrywne serce odważnie ugości

miłosne tony.

Pędząc do światła jak ćma zaślepiona,

nie wie, co czeka ją po drugiej stronie,

czy to już miłość, czy też zaraz skona

zanim ochłonie.

Kiedy się miłość myli z pożądaniem,

a głos wewnętrzny rozsądku nie wzruszy,

to łzawy smutek tylko pozostanie

w samotnej duszy.

Urszula Błażowska /JoViSkA/

15.01.2026 Warsztaty KPN - Czy to już miłość

Aby do wiosny /10-zgłoskowy 5/5, rymy abab/

W krainie lodu skrzypi oziębłość,

zamarzło z bólu zranione serce.

Smutne, samotne, jak róża zwiędło

i w stronę słońca patrzeć już nie chce.

Przygasły bursztyn z echem przeszłości,

z bolesną zadrą zastygłą w soplu,

żeby gorączkę emocji schłodzić,

w biały sen zapadł i głuszą osnuł.

Kiedyś się wyśni szczęśliwy promień,

który obudzi nowe nadzieje.

Z wiosennym tchnieniem spłyną łzy słone,

a barwne ciepło żale wyśmieje.

Urszula Błażowska /JoViSkA/

20.01.2026 Warsztaty KPN - Kraina lodu

Bezcenne chwile

Ja swoich dziadków już nie pamiętam,

odeszli cicho, dla mnie za wcześnie.

I wspomnień o nich za dużo nie mam,

bo czas niestety zbyt szybko biegnie.

Życie zleciało mi błyskawicznie.

Teraz, gdy sama już jestem babcią,

na widok wnuczki świat w oczach kwitnie,

radosne chwile za serce łapią.

Kiedy przyjeżdża, światło przynosi,

razem siadamy do malowania,

obie czujemy zapach ambrozji

z magią jedności bez odwołania.

Urszula Błażowska /JoViSkA/

21.01.2026 Warsztaty KPN - Z tobą Babciu/z tobą Dziadku

W bujanym fotelu

Z nadejściem zimy wracam do wspomnień

słodkiej beztroski zeszłego lata,

śmiechu młodości i myśli psotnej.

Radość z tęsknotą wciąż się przeplata.

Tych, co odeszli w sercu schowałam,

z cichą nadzieją, że się spotkamy.

Choć już przygasła rana rozstania,

bez nich mój wszechświat żalem odziany.

Póki jest jeszcze przede mną droga,

pamięć po sobie zostawiam wierszem

i dla potomnych spisuję słowa,

gdy noc przeminie, znów słońce wzejdzie.

Urszula Błażowska /JoViSkA/

20.01.2026 - Warsztaty SPPiA - elegia

trzy strofy, po cztery wersy każda.

rymy krzyżowe (ABAB).

Elegia (gr. ἐλεγεία elegeia – pieśń żałobna) – utwór liryczny o treści poważnej, refleksyjny, utrzymany w tonie smutnego rozpamiętywania, rozważania lub skargi, dotyczący spraw osobistych lub problemów egzystencjalnych (przemijanie, śmierć, miłość); wyróżnia się elegie miłosne i patriotyczne. Należy do najbardziej charakterystycznych form liryki bezpośredniej.

Elegia składa się z kilku kluczowych elementów, które definiują jej charakter:

🔸Tematyka: Żal, smutek, tęsknota, przemijanie.

🔸Ton: Melancholijny, refleksyjny.

🔸Forma: Brak sztywnych reguł, swoboda w wyrażaniu emocji.

🔸Symbolika: Często skomplikowana i wieloznaczna.

Malutka mrzonka

Ból mnie zniewolił, zamknął w domu,

chociaż nie żalę się nikomu.

Bardzo nie lubię rozczulania,

łez w nocy, kiedy nie ma spania

oraz stękania po kryjomu.

Starość nie radość, wiedzą wszyscy,

działa na ciało, duszę, zmysły,

ale dlaczego mnie dopadła

bezlitosna, nawet zajadła,

prowadząc grę w sposób nieczysty?

Mam marzenie, malutkie takie,

żeby zdrowie wróciło ze smakiem,

cofając czas o dwadzieścia lat.

Jaki piękny byłby znowu świat,

jednak wciąż widzę figę z makiem.

Urszula Błażowska /JoViSkA/

22.01.2026 - Warsztaty KPN - Pentastych

3 strofy, rymy aabba

temat: Marzenia zbolałej duszy

magia jednej chwili

w oceanie codzienności

szarych obowiązków

nikt się nie mógł spodziewać

podniebnej kaskady fajerwerków

zupełnie przypadkiem

nasze ścieżki

w magiczny sposób zostały połączone

pamiętam tamten dzień

gdy na deskach teatru życia

prawdziwa miłość

zagrała pierwsze skrzypce

w boskim tańcu chwili

zawirował świat wstrzymując oddech

dwa serca poczuły jeden rytm

pieczętując nieziemski dar

pocałunkiem

Urszula Błażowska /JoViSkA/

23.01.2026 Warsztaty KPN - Wyróżnienie

wymogi: Wolny, 16 wersów, temat: pamiętam tamten dzień