W ogrodzie wierszy /Z cyklu cztery pory w wierszach/
- JoViSkA
- 31 gru 2024
- 1 minut(y) czytania
wiosna, lato, jesień, zima - to cztery antologie, których twórcami są Poeci z byłego portalu poetyckiego wiersze-kobieta.pl czyli BEJ. Pod kierownictwem Pani Marii Szafran /mariat/ udało się stworzyć nasze małe arcydzieło na pamiątkę wieloletniej przyjaźni miłośników poezji.
Z radością przedstawiam zdjęcia wszystkich części, do których miałam zaszczyt przygotowanie szaty graficznej okładek oraz ilustracji do wierszy. (Wszystkie ilustracje można obejrzeć w galerii obrazów - w zakładce Portfolio
Pragnę podziękować wszystkim uczestnikom jak też osobom zasiadającym w składzie redakcyjnym za włożony wysiłek w to niezwykłe przedsięwzięcie, poświęcony czas i zaangażowanie oraz piękne wiersze.
DZIĘKUJĘ KOCHANI :)
Ten Gosc, to Ja, Bodek
Jovisiu, teraz czas na mnie,
Z duzym opoznieniem, ale dolaczam do innych z wyrazami ogromnego uznania dla Twojej niestrudzonej checi dzialania, a przez to osiagania celow. Ten pomysl uwiecznienia naszej przygody na Beju jest rewelacyjny. Opracowanie graficzne nie podlega dyskusji! Praca Marii, Isanki i Twoja zasluguja na szacunek prze wielkie "S".
Dziekuje pieknie i serdecznie pozdrawiam. :)😌
Gratuluję Ula pięknej pracy, którą włożyłaś z takim zaangażowaniem i miłością. Ilustracje piękne oraz niezwykłe okładki, nie wspomnę już o wspaniałych wierszach. Całość robi ogromne wrażenie i z uznaniem chylę czoła :) Pięknie!
W OGRODZIE WSPOMNIEŃ
Pamięć o Beju – portalu, który tętnił życiem,
jest jak ogród, gdzie każda pora roku
zostawia ślad.
Zaczęło się od wiosny, od Wiłkowyj,
gdy wiersze zakwitły jak pierwsze kwiaty,
a Pan Bodek siał pomysły,
które wyrosły w strofach entuzjazmu.
Latem dojrzały słowa,
pełne ciepła i wspólnych chwil,
każdy wers dojrzewał jak owocna gałęzi wspólnoty.
Jesień przyszła z zadumą –
w złotych liściach ukryła cześć dla Beja,
a wiersze spisały tęsknotę,
która stała się wspólną pieśnią.
Zima zamknęła cykl,
ale nie zamroziła serc –
zostawiła ślad w „Zimie w ogrodzie wierszy”,
ostatnim akordzie poetyckiej symfonii.
Dziękujemy Urszuli, która w obrazach zamknęła
to, co niewyrażalne.
Dziękujemy Isanie,
która każde słowo polerowała z czułością.
Witam Urszulko Ciebie i wszystkich, którzy tu zajrzeli i jeszcze zajrzą. Z przyjemnością i dumą czytam wpisy poszczególnych osób, wpisy o naszych książkach, książkach, które powstały przez przypadek i jak napisała Larisa - stworzonych w większości przez amatorów, pisanych nie dla zdobycia wątpliwego blichtru, a z potrzeby serca. To dobrze, że powstają wiersze w ojczystym języku, swego rodzaju prezent od nas dla potomnych. Znać obce języki to dobrze, ale nie pozwolić zginąć ojczystemu językowi to nasz OBOWIĄZEK. Bo jak inaczej można zachować własną tożsamość i godność, jeśli operuje się piórem i klawiaturą? Miniony rok w sumie był dość owocny. Zrobiliśmy 5 antologii - 4 z cyklu .... w ogrodzie wierszy i jedna w swej treści pożegnalna, z racji likwidacji portalu, k…