Moje ZOO (23)- Jastrz

Cykl rozpoczęty przez Jana Brzechwę, kontynuuje Michał Wodziński

Wieprz

Pewien wieprz odwiedził Gdynię.

Chciał podłożyć komuś świnię

(Bo natura taka wieprza,

Że się bez pytania wpieprza).

Ganiał po Gdyni niemało,

Ale mu się nie udało.

Myśli - Cóż ze świnią zrobię?

Kto da ją podłożyć sobie?

Co ja biedny mam uczynić,

Gdy nikt w Gdyni nie chce świni?

Zaprowadzę ją nad morze

I się chyba z nią rozmnożę!

Krowa

Krowa mieszkała za rzeką,

Chodziła do Żabki po mleko,

Czemu? Bo była ta krowa

Wygodna i nietypowa,

A okolica ją znała

Z tego, że dużo ryczała.

Sowa

Sowa, kochani koledzy!

To symbol mądrości, wiedzy.

To ptak Ateny-Minerwy.

A mnie to działa na nerwy,

Mnie ciągle tu coś nie pasi:

Skąd wiedza ta w móżdżku ptasim?

Ocelot

Raz przyszedł do kuźni w niedzielę

Ocelot. Zobaczył ocele.

- Nie - rzekł - ja się podkuć nie mogę.

Wbić sobie te gwoździe mam w nogę?

Lecz kupił ocelot ocela.

Zapłacił za niego taela

I dzisiaj ocela ocelot

Na szafce ma - jako bibelot.

Karaś

- Niech głos wreszcie mają karasie! -

Rzekł karaś. Zatrudnił się w prasie.

Reportaż napisał z tej rzeki,

Gdzie ryby są trute przez ścieki.

Naczelny naliczył mu gażę...

Lecz był ten naczelny wędkarzem

I przyszła pokusa na chłopa,

A on się pokusie nie oparł.

Karasia oskrobał i sprawił,

Pokropił go sokiem z żurawin

I zjadł, jak miał to w zwyczaju.

A ryby wciąż głosu nie mają...

Autor: Michał Wodziński

cdn...